اختلال اضطراب فراگیر (تعمیم یافته) در کودکان

اضطراب تعمیم یافته کودکان

اختلال اضطراب تعمیم یافته کودکان یکی از انواع اختلالات اضطرابی است که در آن ترس های کودک در مورد تمامی اتفاق ها از جمله فعالیت های خانوادگی، روابط با همسالان و فعالیت تحصیلی است .ویژگی اساسی این اختلال اضطراب و نگرانی افراطی در مورد رویدادهای گوناگونی است که کودک یا نوجوان کنترل آن را دشوار می‌داند.

در این حالت کودک یا نوجوان مبتلا، ترس ها ، اشتغالات و نشخوار های ذهنی بیمارگونه از خود بروز می دهد. در اختلال که به اضطراب فراگیر نیز معرفی شده،  کودک یا نوجوان حداقل یک علامت فیزیولوژیک مانند بیقراری تحریک پذیری یا تنیدگی عضلانی پیدا می‌کند.

سبب شناسی اضطراب تعمیم یافته کودکان

 

مجموعه عوامل ژنتیک و محیطی در بروز اختلالات اضطرابی از جمله اختلال اضطراب فراگیر نقش دارند علااوه بر عوامل ژنتیک می‌توان به تاثیر عوامل زیستی _روانی_ اجتماعی در ایجاد اختلال اضطراب فراگیر اشاره کرد همچنین کیفیت رابطه والدین به ویژه رابطه مادر با کودک و نوع دلبستگی بین این دو در بروز اختلال اضطراب تایید شده است یعنی دلبستگی ناایمن کودک به مادر موجب اضطراب بیشتری می شود.

سایر عوامل روانی اجتماعی موثر در بروز اضطراب عبارتند از اضطراب خود والدین و یا سایر اعضای خانواده، مراقبت و حمایت افراطی والدین از فرزند، کشمکش های خانوادگی و تعارض والدین، مرگ یا بیماری یکی از بستگان، فشارهای روانی زندگی، تغییر محل سکونت و محل تحصیل کودک.

 

ملاک های تشخیص اختلال اضطراب فراگیر کودکان

 

مطابق با DSM5، برای تشخیص این اختلال، این موارد باید حداقل به مدت 6 ماه در اکثر روز ها ادامه پیدا کند.:

بی قراری یا هیجان زدگی یا عصبانی بودن

خیلی زود خسته شدن

مشکل در تمرکز

تحریک پذیری

انقباض عضلانی

به هم خوردن نظم خواب

تست بررسی انواع اضطراب کودکان (توسط والدین در مورد کودک پاسخ داده شود)

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

به بالای صفحه بردن