ali abiyar ap apmrdofg unsplash

افسردگی

شاید به نظر شما افسردگی چیزی باشد که نیاز به توضیح ندارد، به‌خوبی آن را می‌شناسید و به‌خوبی هم تشخیص می‌دهید. ولی مثل اغلب تصورات  روانشناسانه‌ی غلطِ افراد، این‌گونه نیست و افسردگی هم نیاز به تشخیص فنی و تخصصی دارد.

چیزی که اغلب افراد به‌عنوان افسردگی می شناسند غم های کوچک و بزرگ است، و گاهی تنها یک علامت ناکافی برای این که فرد را افسرده بدانیم. با این‌وجود از دید نگاه طیفی و درجه‌بندی شده، این مدل غم‌ها را  می‌توان در سطوح پایین تر از اختلال افسردگی بررسی کرد.


افسردگی دارای انواع مختلفی است:

افسردگی اساسی- افسردگی ‌پایدار (افسرده‌خویی)- افسردگی‌نامعین- افسردگی ناشی از مصرف مواد-  افسردگی ناشی از بیماری طبی دیگر- اختلال ملال پیش از قاعدگی- البته مواردی مانند سوگ نیز در چارچوب افسردگی قابل بررسی هستند.


علائم افسردگی اساسی   

Major Depressive Disorder

بر اساس ویرایش پنجم کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی (DSM5) به شرح زیر است: 

الف- وجود هم زمانِ پنج مورد یا بیشتر از موارد زیر، طی دوره‌ای دو هفته‌ای:

1- خلق افسرده و احتمالا تحریک پذیر

2- کاهش لذّت و علاقه در تقریبا تمامی فعالیت ها

3- کاهش یا افزایش چشمگیر وزن در حد بیش از پنج درصد در یک ماه

4- بی‌خوابی یا پر‌خوابی

5- سراسیمگی و یا کندی روانی

6- خستگی و فقدان انرژی

7- احساس بی‌ارزشی یا گناه که بعضی وقت‌ها حالت هزیانی هم می یابد.

8- کاهش تمرکز و توانایی تفکر

9- افکار مکرر راجع به مرگ و یا خودکشی 

ب- افت عملکرد اجتماعی، شغلی یا درون خانوادگی.

ج- برای تشخیص افسردگی اساسی، علائم فوق نباید ناشی از مصرف مواد یا بر بر اثر ابتلا به یک بیماری طبی دیگر باشد.

د- توجه به سایر تشخیص های افتراقی مثلا عدم وجود سابقه‌ی مانیک یا هایپومانیک در فرد.

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

به بالای صفحه بردن